İdeolojiler, toplumsal gereksinmeleri karşılayan o gereksinmeleri duyan kesimlerce benimsenmiş kendi içlerinde tutarlı inanç sistemleridir. Sağcı ideolojiler daha çok duygulara, solcu ideolojiler ise akla seslenir. Kemalizm'de, akla ve insancıl değerlere dayalı ''çağdaş'' bir toplum özlemine yanıt veren geri kalmışlıktan kurtulma istencini yansıtan bir ideolojidir.

Oysa, Atatürkçülük dendiğinde böyle bir ideolojik kavramdan çok bir kişiye yönelik hayranlık çağrışımı öne çıkıyor. Adeta bir ''putlaştırma'' eğilimi yansıyor.Hele ''Atatürkçülük'' adına Atatürk'ün isminin arkasına saklanılarak yapılanlar düşünülünce ''yıpratılmış'' olan bu sözcükten vazgeçmek daha doğru gözüküyor.

Atatürkçülüğü, Atatürk'ün sağlıgında o günün koşullarının gereği olarak yaptıklarının ''bekçiliği'' biçiminde anlayanlar var. Bu Kemalizmin ''tutucu'' yorumudur ve ''sürekli devrimci'' özüne aykırıdır. Bir de özellikle çok partili döneme geçtikten sonra ülke yönetimine gelen ve Atatürk'e saygı duydukları halde Kemalizme ''kısmen'' karşı olanlar söz konusudur.İşte ''Atatürkçülük'' sözcüğünün bu iki kesimle ilgili olarak kullanılmasının daha doğru olduğunu söyleyebiliriz.

Kemalizm ise ''ilerici'' bir ideolojidir.Ne geçmişin bekçiliğini ne de kalıplaşmış bir inanç sistemidir. Değişen koşullar içinde sürekli ve akılcı bir yenilenmeyi ve o yenilenmenin ilkelerini içerir.