| Nisan 13, 2009, 02:15:46 |
|
istanbul_
|
 |
« Yanıtla #15 : Nisan 13, 2009, 02:15:46 » |
|
...Sen insanı okuma bağımlısı yaparsın bu yazdıklarınla 
|
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
| Nisan 13, 2009, 03:06:20 |
|
Buz_KaLpLi
|
|
« Yanıtla #16 : Nisan 13, 2009, 03:06:20 » |
|
 Dönüp arkamı giderim sandım, arkamı döndüm, gidemedim. Durup kendime baktım; bir de üstelik gördüğümden utandım. Kendimce yürüdüm yolumda, yaşanınca biter sandım, oysa bilirdim ki her kaldırım taşında sen vardın, izlerine basamadım. Oturdum yosun kokan kayalara, orda bile hala senin kokun vardı…
Bu şehirden bana acılar kaldı
Şarap sundum aya ben ayrılık tattım
Seyyah oldum şu alemde öyküler yazdım
Oturup anlattım kendi halimce
Seyyah oldum şu alemde türküler yaktım
Oturup söyledim kendi halimce
Bir dal tutum, tutunamadığım o dalda bile sen vardın. Kokladığım çiçekte, dokunduğum tende, aldığım her nefeste sen, uzanamadığım uzakta, sol yanımda yine sen. Biliyorum ki sendin aslında; o ağaç gölgesinde beni koruyan yada bu deli yağmur sendin beni ıslatan, sırılsıklam…
Gözlerinden mektup ellerinden su
Bekledim durdum ben ne zor yolmuş bu
Seyyah oldum sözüm bildim gizlendim içime
Çığlık oldu gözlerim kendimi vurdum
Seyyah oldum şu alemde niceler gördüm
Anladım ki insan kalbine yolcu
Kapandım içime nicedir, içimde sen varsın diye. Yüzümdeki gülümseyişin adı sensin, gözlerimden akan yaşların adı sen. Kahkahalarımda gizlisin, ve akıyorsun ağladığımda gözlerimden gizlice ; damla damla anlasana…
Bana aşk lazım
Aşkta ateş ararım
Kapanmış kapılardan geçtim
Yanmayan bedenlerden güzelim ben yolumu sildim
Dünyanın hali
Çeker giderim
Yalnızlık yolcusu gönlüm
Bir garip seyyahım ama kendime göçerim
Gözlerime bak ve dinle; Bir yağmur damlasıydım, yüreğine düştüm. Ne olur beni de götür yanında, fark etmez nereye döküldüğün..  |
|
|
|
« Son Düzenleme: Mayıs 26, 2009, 09:03:20 Gönderen: Buz_KaLpLi »
|
Logged
|
|
|
|
| Nisan 13, 2009, 03:14:39 |
|
Buz_KaLpLi
|
|
« Yanıtla #17 : Nisan 13, 2009, 03:14:39 » |
|
Biz Beraber Öleceğiz.... Sen Bilsen De ,Bilmesen De
Göz Bebeklerimde Kalacaksın
Bir De Kalbimde.
İster İstemez Götüreceğim Seni. Bozuk Yollara Aldırmadan.
Zaman Çabuk Geçer Bilirsin
Gel Şimdiden Tut Ellerimi. Hiç Pişman Olmayacaksın İnan.
Gönlüm Serilecek Ayaklarına. Taşları Bile Hissetmeyeceksin.
Yüreğimin Acısını Vereceğim Ellerine
Artık Faydası Yok Direnmenin
Nasılsa Geleceksin Bırak
Biz Beraber Öleceğiz.... Bunu Sen De İsteyeceksin.... |
|
|
|
« Son Düzenleme: Mayıs 26, 2009, 09:03:32 Gönderen: Buz_KaLpLi »
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 03, 2009, 01:56:17 |
|
Buz_KaLpLi
|
|
« Yanıtla #18 : Mayıs 03, 2009, 01:56:17 » |
|
biLiyorum.. eSki bir cOcukLuk dü$üydük ayrı $ehirLerdE büyüyen..
beLki karde$.. beLki iki iyi dOst..
beLki cebindEki mavi miSkettim..
beLkidE ba$ını ok$adıqın tekir kedi.. ya da uyku öncesi annenin sıCak eLLeri..
yaStıqının sOquk yanaqı..
biLiyorum.. eSki bir cocukLuk dü$üydük sen ve ben..
beLki karde$.. beLki iki iyi dOst..
beLkidE qöZLerini kapadıqında sakLandıqın yerdim kimsenin qöremediqi..
ya da.. hep öyLe oLmak iStedim..
herkesin namusLu, herkesin dürüSt.. herkesin iki dirhem bir cekirdek oLduqu $u dünyada bırakın beni namuSsuz, yaLancı ve berdu$ doLanayım aranıZda..
evet qeZdim.. evet sevdim.. sevi$tim..
ağıZa aLınmayacak LafLarın kaLpLerimiZden uZakLa$tırdıqı bir a$k daha buradan hıZLa uZakLa$an atLarın yeLeLerindE uyuyakaLdı..
beLki nefrete.. beLki yeni bir iLi$kiye.. beLki depreSyona.. beLki vaZqeci$Lere..
beLki dE kenti terkedi$Lere dört naLa ko$uyor kıZqın atLar..
iyi diLekLer döküLmüyor diLLerden.. di$Lerini sıkıp duvarLarı yumrukLayan bitkin ve Zayıf bir beden cöküyor duvar diBine..
mübaLaqLardan eSer yOk.. eqonu $i$irmek yerine, paramparca etme amacındayım..
naSıLsa hava kaybeden bir baLon qiBi yava$ yava$ sönerken, siLinirsin akLımdan..
kimsin.. sen kimsin..
ne iLe sucLanıyorum..
beni sucLu sandaLyeSine kim oturttu.. suCum neydi.. kabuL.. baqırmayın yeter..
ben ya$arım bir $ekiLdE sizin yakı$tırdıqınıZ taBiri.. ta$ırım üZerimdE..
benim iCin ne dü$ündüqünüz bu saatten sonra önemLi deqiL..
on yıL sOnra qörü$ürüz beLki.. o zaman yediririm siZe o taBiri.. o ayrı..
beLki.. beLki hatırLamam biLe.. huZurumu kaCırmak iStemem..
herkese qüne$Li cumaLar.. taBii haLa öLmediySeniz..
ahh.. unutmu$um.. siz aLı$ıksınız öLmeLere.. diriLmeLere..
hadi qidin qidin.. ve benden bahsederken dE bir ba$kasına, ´sevmedim, zaman qeCirdim´ deyin..
cirkinLe$in..
beni tanımak iCin baktıqın bu kutu ne yaZık ki seni tatmin edebiLecek durumda deqiL..
cünkü okur okumaz kendini kıyaSLamak amacLı kuLLanabiLeceqin hicbir keLime buLamayacaksın bu kutuda..
bu, kötü deqiL..
sadece böyLe oLmaSını iStiyorum bu seferLik..
pek bir qiZLi qiZemLi oLduqumdan deqiL aCıkcası..
aCıqıda kaLmadı ya bu kutunun.. kapataLım en iyiSi.. |
|
|
|
« Son Düzenleme: Mayıs 26, 2009, 09:03:41 Gönderen: Buz_KaLpLi »
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 03, 2009, 01:59:43 |
|
Üye Grubu : Aktif Üye
Cinsiyet : 
Nerden : HER AN HER YERDE
Mesaj Sayisi : 241
Ruh halim : 
Üye No : 19
Teşekkür Gücü : 4
|
|
« Yanıtla #19 : Mayıs 03, 2009, 01:59:43 » |
|
emegine yuregine saglık buz_kalpli
|
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 03, 2009, 02:02:17 |
|
Buz_KaLpLi
|
|
« Yanıtla #20 : Mayıs 03, 2009, 02:02:17 » |
|
 Sakın ölme benden önce…
Evet belki zamanı tutamayız ellerimizle belki hayata hükmetme lüksümüz olamaz asla… Evet haklısın biz karar veremeyiz belki ama; sen yine de ölme benden önce.
Sakın kapatma gözlerini sakın bırakma beni bir başıma bu evrenin keskin yamaçlarında…
Hani düşünüyorum…
Düşünüyorum da; senin olmadığın bir şehir olabilir elbet
Hatta senin olmadığın bir ülkede de bulunabilirim…
Bilemeyiz ki hayat ne düzenler kurmuş ve biz ilerliyoruz onun içinde…
Hani demem o ki yanında başkaları da olabilir ve sen mutluluk dağıtabilirsin onlarla.
Yani ben belki ben hiç olmayacağım kim bilir hayatında.
Belki düşüyorum da hiç görmeyeceğim de seni ama olsun;
Olsun dedim ya bunlar benden önce gitmeni gerektirmez ki.
Ben zaten senin mutsuz olmanı istemiyorum sadece benden önce ölme diyorum sana.
Nefes aldığını bilsin yüreğim.
Bir yerlerde gülücükler savurduğunu bilsin yaşadığını ve ölmediğini.
Bilsin işte sadece bilsin…
Fotoğraflara baktığımda gülümseyerek gitsin elim
Varsın arayamasın seni; ama arama ihtimalimde açacağını bilsin kalbim…
Fotoğraflara bakıp öldüğünü düşünmemeliyim.
Düşünüp güçsüzleşmemeli.
Bilmeliyim bir yerlerde nefes alıp gülümsediği sevgili!
Belki haberin olmadan anarım adını ardından şimdi olduğu gibi
Belki gizli saklı kalmış sevdamı çıkarıp koklarım tekrartekrar kim bilir…
Ya da ağlarım aklıma geldiğinde gülümseyerek belki yanımda bulunan dost sohbetlerinde gözlerim ışıl ışıl anlatırım seni umursamadan hiç kimseyi!
Bir şekilde var olduğunu hatırlatırım kalbime ya öldü lafını yakıştıramam sana
Bu yüzden sakın ölme benden önce…
Senin olmadığın bir evrende yaşamayı öğrenmedim ben çünkü
çünkü ben sensizliği hiç bilmedim…
Nasıl yaşanır senin olmadığını bilerek nasıl ayakta durulur düşünemiyor bile yüreğim…
Sırf bu yüzden sadece bu yüzden ölme benden önce…
Sakın kapatma gözlerini ben nefes alırken.
Birilerinden gelmesin gittiğinin haberi…
En fazla mutluluğunu anlatsınlar bana ama öldüğünü asla…
Dedim ya sana; senin olmadığın bir şehir olabilir elbet hatta senin olmadığın bir ülkede de bulunabilirim… Bilemeyiz ki hayat ne düzenler kurmuş ve biz ilerliyoruz onun içinde… Hani demem o ki yanında başkaları da olabilir ve sen mutluluk dağıtabilirsin onlarla. Yani ben belki ben hiç olmayacağım kim bilir hayatında. Belki düşüyorum da hiç görmeyeceğim de seni ama olsun; sen yine de kapatma dünyaya gözlerini benden önce…
Sakın beni koyup gitme bir başıma bil ki buralardaki kötülük sen olmazsan daha çok bulaşır bana…
Evet belki zamanı tutamayız ellerimizle belki hayata hükmetme lüksümüz olamaz asla… Evet haklısın biz karar veremeyiz belki ama; sen yine de ne olur ölme benden önce. |
|
|
|
« Son Düzenleme: Mayıs 26, 2009, 09:03:54 Gönderen: Buz_KaLpLi »
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 03, 2009, 02:09:33 |
|
Buz_KaLpLi
|
|
« Yanıtla #21 : Mayıs 03, 2009, 02:09:33 » |
|
Zamansız aniden sarıyor içimi ürpertici soguk bir o kadarda korkutucu bir
his boguluyorum. herşey her an her dk bin asır gibi sanki gözyaşlarım ya sel olup akıyor
yada tutulup kalıyorum öğle etrafa bakınırken ağlamak isteyip ağlamamak
bağırmak isteyip susmak. içinde fırtınalar koparken dısarıya
gülümsemek..
bir sürü insan var etrafta arkadaş denilen aslında uzaktan yakından
tanışmadığımız kişiler. sokaklarda yürüyorum yalnız ve tek basıma
etraftan gecen insanlar bi okadar uzakken bana hepsi tanıdık geliveriyor bir
anda tuhaf ama öğle işte. sonradan anlıyorum ki tanıdık olan insdanlar
değil bakışları mimikleri akıllarını karıştıran düşüncelerin
yüzlrdeki ifadeleri yani yüzlerine egreti duran o mutluluk maskesi. herkes
putlaşmış gini aynı ifadeyi tasıyorlar yüzlerinde..
ya ben bu kadar et yığınının duyguları kalıplaşmış insanların
arasında ben neydim acaba bende onlarımı benziyordum zaman denilen o soyut
kavramın etkisiyle. benimde vardı keşkelerim bedelini ödediğim hatalarım
kaç gece gözyası ile sızdım yatakta ve her sabah aynaya bakıp gene
güneşe gülümsedim. biliyorum gözyaslarım birgün yanagımdaki tebbeüsüm
olacak işte o gözyaslarımı döktürenlerin yanaklarındaki tebessümler
kanlı gözyasları olacak ve adalet yerini bulacakk birgün  |
|
|
|
« Son Düzenleme: Mayıs 26, 2009, 09:06:21 Gönderen: Buz_KaLpLi »
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 03, 2009, 03:32:31 |
|
Üye Grubu : Aktif Üye
Yas : 21
Cinsiyet : 
Nerden : Bursa
Mesaj Sayisi : 147
Ruh halim : 
Üye No : 39
Teşekkür Gücü : 8
|
|
« Yanıtla #22 : Mayıs 03, 2009, 03:32:31 » |
|
paylaşım için
tşk.ler...
harikasınn
|
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 03, 2009, 11:51:56 |
|
Buz_KaLpLi
|
|
« Yanıtla #23 : Mayıs 03, 2009, 11:51:56 » |
|
|
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 04, 2009, 12:01:46 |
|
Buz_KaLpLi
|
|
« Yanıtla #24 : Mayıs 04, 2009, 12:01:46 » |
|
 Hayır! bu defa vedalaşmak yok
Zaten bu vedaların sonu yok.
Al hatıraları yanına paşa paşa git...
Ayrılıklar kavuşmalara gebeymiş
İstemem Kalsın...
Ayrılıkları da kavuşmaları da tak peşine
Çek Git..
git artık...ne bekliyorsun dahagit!...kapıyı çek ve bekleme orada..
bu sefer ardından seslenmeyeceğim "dön hadi aşkımm.." diyemerdivenin altında beklediğini bilerek..
git!çok kanattınçok yara açtın git..gözlerimin yeşilini bulandırdın...kan akıttın yeşilime git...bu sefer bende kalmayacak büyüklük ve bu sefer alacağım olsun demeyeceğim..sana değmeyecek bu sefer...
Herşeyin bir sırası vardı değil mi?
İşte gitmeninn tam zamanı şimdi.
Yapışmadan ah'larım yakana
Dönüpte bakmadan arkana
Git..
bilsen ne kadar çok çaldın gülüşümdenne kadar eksilttin çocuk yanlarımı...yıktındağıttın..bense hep çocuktum..masumdum hatalarına körebe oynayacak kadar..saflığımla oynadın..git!
ne kadar da körmüşüm meğer..sen yanımdasın diye hiç hissetmemişim çaldıklarının yokluğunu!hiç bir şeyi hissetmemişim...
başkasının koynuna girdiğini hissetmemişim!!...oysa ne çok severdim kokunu..onu başkasına sattığında anlamıştım artık benim olmadığını..ne de çok severdim koynunda uyumayı...şimdi yalnızlığımın koynundayım..ve özlemiyorum seni!yatağımın yarısını yalnızlığım çok iyi dolduruyor..hissetmiyorum yokluğunu..ve kokun..onu hiç mi hiç özlemiyorum!!
dönme artık geri!çalma kapımı yeter!ne yüzle buradasın daha!terkettim seni görmüyor musun..?
defol!
bana nefreti öğtettindefol!
renklerimi kirlettin defol!
gülüşümü eskittin defol!
git defol!
Delikanlıydın ya !..
Koy masaya yüreğini..
Efeler gibi
Çek git.. |
|
|
|
« Son Düzenleme: Mayıs 26, 2009, 09:06:32 Gönderen: Buz_KaLpLi »
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 04, 2009, 12:07:30 |
|
Üye Grubu : Usta Üye
Nerden : Kimeneki...
Mesaj Sayisi : 1326
Ruh halim : 
Üye No : 4
Teşekkür Gücü : 316
|
|
« Yanıtla #25 : Mayıs 04, 2009, 12:07:30 » |
|
|
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 04, 2009, 12:07:58 |
|
Buz_KaLpLi
|
|
« Yanıtla #26 : Mayıs 04, 2009, 12:07:58 » |
|
|
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 04, 2009, 12:23:23 |
|
Buz_KaLpLi
|
|
« Yanıtla #27 : Mayıs 04, 2009, 12:23:23 » |
|
 Sustukça çoğalançoğaldıkça birikenbiriktikçe anlam kazanan bir ikametlik yerin var sol yanımda!
Hani anlatılmayanhani anlatılsada aslında hiç bir şey demek olacak olan!
Önce harflersonra kelimeler ve bir bütün olmaya yeminli cümleler..
En kötüsü de biriken onca cümlenin aslında hiç olduğunu ve hep bir duvara çarpıp da geri döneceğini bilmek..
Ve ama en güzelisol yanda tutulanları dile dökebilmek!
Saçma mı .. Belki ..
Hata mı .. Bilmiyorum ..
Yanlış mı .. Sanırım ..
Peki ya gerçek!
Ya da dile kolayın kalbime yerleşen o kaybetme korkusunun verdiği sızı..
Sızlaya sızlaya geçeceğine inandığımhadi konuş hadi anlat dedikçe -ya hepten yok olursa- diyen yürek sesim!
Verdiğin huzurunanlayan yüreğiningözlerinde ki o yıldızların telafisi yok ki!
Diyorum ki bazen ;
Hapset
Tut
Sus
Bırak
Unut ...
Değmez çünkü AşK bile senden geçmeye!
Ama yine de ele avuca sığmayan bir yürek işte bendeki ;
Gözlerinde gördüğüm o muzip bakışlı çocukla küllerinden doğan yeniden!
Yani istemesende
Göze alamasamda
Ortaya dökeceklerim var işte!
Öyle kocaman varsın kiyok edemem seni gerçeği ceplerimde..
En içerimden geldiği gibi asıl yani!
Ve nüshalara yer yoksenin bulunduğun coğrafyada ..
Girişgelişme ve sonuç aramayacak kadar kalpten üsteliksoyuttan somuta dönüşen her ide!
İnansandainanmasanda ..
Cesaretin olsadakorksanda .. |
|
|
|
« Son Düzenleme: Mayıs 26, 2009, 09:06:43 Gönderen: Buz_KaLpLi »
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 04, 2009, 12:33:17 |
|
Buz_KaLpLi
|
|
« Yanıtla #28 : Mayıs 04, 2009, 12:33:17 » |
|
 Neden azalmıyorsun bende?
Neden gidişin dün gibi?
Neden sana yazdığım her yazı hep aynı yerde tıkanıyor? Ben bugüne kadar kimseyi yokluğunda bu kadar önemsemedim... Kimseyi yokluğunda bu kadar özlemedim... ve şuna emin ol; hiç kimse yok’ken bu kadar sevilmedi... Benim karşıma “aşk” diye bu sonucu çıkaran yarım kalmış’lıktan başka bir şey değil bunun farkındayım...Ama iyi ama kötü bitmeli her hikaye! Sen bitmedin..... Bitmeyensin... Ayrılığın adını koyamadık sevgilim. İşte bu yüzden kopamadık birbirimizden bir türlü...... Ben yarım kalan ve adı konmayan hiç birşeyi unutmam... unutamam..... içimde sızısı kalır.
Ya herşey yaşanacağı yere kadar yaşanıp sona ermeli ya da ayrılık sözkonusu olduğunda bir daha kimsenin çıtı çıkmamalı! Biz bunu başaramadık ayrılamadık! Sen yaşanıp da bitseydin eğer hatrıma gelmezdin. Seni bu kadar yazılası yapan yarım kalmışlığındır...O gecenin sabahında ayrılığın aklına nerden geldiğini biliyorum... Anlamıştın benim soyut’ a tutkun olduğumu... O yüzden gittin kim bilir... Sevilmek için güzel hatırlanmak için kayıplara karışmayı tercih ettin... haklıydın belki de... Olağan hiç birşeyi sevemedim ben hayatım boyunca..... Herkesin her an yaşadığı hiç birşeyi benimsemedim...
Ben yaşadığım hiçbir aşkı hayatın akışına bırakmadım. Bunu yapanlar her zaman kaybeder... Zaman denilen kavram düşmanıdır aşkın... eğer ortada aşk denen bir şey varsa ne yapıp edip zamanı durdurmalı. Biz bunu başaramadık.... oysa bu o kadar zor bir şey değildi sevgili... Farklı bir dokunuş ağızdan çıkan ve bugüne kadar kullanılmamış bir söz yeterdi zamanı durdurmaya..... Ben aşktan söz açıldığında zamanı durduramayan kimseyi sevemedim... Ondandır belki de varlığında sevemediğim insanları yokluğunda düşlemek.... Belki de onandır yanındaylen yüreğinin gurbetine düştüğüm bir sevgiliyi sılasında özlemek...
Yokluğun hiç de adil değil... beni yok ediyor seni var ediyor sevdiğim.....
Evet seviyorum seni varlığına rağmen! Üç mevsim değişti bu şehirde ama ben varlığınla-yokluğunun tezatını çözemedim... seni yaşamak istemiyorum! .... öyle bir sen yarattım ki sen yokken yaşanıldığı an yitirir anlamını... sen yokken yarattığım sen yasakladı sana dokunmamı... Sana düşman bir sen var içimde.... seni senle savaştıryorum olan bana oluyor... Tam olarak hatırlamıyorum ama uzun zaman önce bir yerden duymuştum bu sözü “HANİ RUHLARIMIZ ÖPÜŞÜR YA? BAŞKASINDAYKEN AĞZIMIZ...” şu an varlığınla yokluğunun tezatını bu şekilde tanımlıyorum seni senle savaştırırken mağlup olan yüreğime... Birkaç ay geçtikten sonra daha anlaşılır bir tanım bulabilirim elbet ama şimdi gerçek olan bu; RUHLARIMIZ ÖPÜŞÜYOR SEVGİLİM...
Gidişin beni yaralamadı aksine daha bir sevilir hale geldin... Varlığındaki seni yokluğundaki sen kadar sevemezdim... “Keşke sen yanımda oslaydın keşke bir şeyler yapıp da seninle zamanı durdursaydık” diye hayıflanmıyorum artık..... Her ne kadar adı konmasa da bir kopuşun her ne kadar vazgeçmeyi beceremesek de ayrılık ihtiyaçtandı bu hikayede..Yazık! son sözü zaman söyleyecek..Yazık!bu sefer hayatın acımasız akışına bıraktık aşkı...
Ben senden kalan ayrılığa bile yas tutamıyorum adam gibi! Bunu engelleyen senin varlığın... ben bunca zaman yokluğundaki senle hayatı paylaşsaydım ve böyle bir senle ayrılığı yaşasaydım hiçbir şiir kolay kolay hayata döndüremezdi beni... işte bu kadar güzeldir senin yokluğun... işte bu kadar ayrılğına üzülmemi engelliyor varlığın.....
VARLIĞININ CANI CEHENNEME .. |
|
|
|
« Son Düzenleme: Mayıs 26, 2009, 09:07:35 Gönderen: Buz_KaLpLi »
|
Logged
|
|
|
|
| Mayıs 04, 2009, 12:43:25 |
|
Buz_KaLpLi
|
|
« Yanıtla #29 : Mayıs 04, 2009, 12:43:25 » |
|
 Acımasız mıyım? Yoksa acınacak halde miyim bilmiyorum.
Bilinmezlikler mi çok yoksa bilinmezlikleri ben mi yaratıyorum bir türlü karar veremedim
Benim olmanı istemek mi hata yoksa hata seni sevmek mi zaten en karmasık sorum.
Günlerdir cevaplarını bir türlü bulamadıgım binlerce soru soruyorum kendime.
Sonra itiraf ediyorum
Evet seni seviyorum seni istiyorum ama niye bu kadar uzaksın bana?
Farklılıklar mı insanı uzaklaştırır birbirinden? Bu kadar mı acımasız hayat ki sırf farklısın diye beni asla görmeyeceksin. Seni çok sevdiğimi öğrenemeyeceksin.
Belki de unutmak en iyisi diye cevap buluyorum kendime ama unutmayı bile beceremiyorum.
Keske dünya dursa ya da ben dursam ve dünya dönse gözlerim bir kapalı bir açık derken geçse bugünler öyle ki seni unutabilsem
Ve ben yine üzgünüm seni unutamıyorum....
kalbimi kendimce yamalıyorum. Ama artık dikiş tutmuyor yaralar. Gözlerimi kapatma bile fayda etmiyor son günlerde
Hak ettigimi mi yaşıyorum yoksa haketmedigim sey için sınanıyor muyum bilmiyorum. Ama acısına dayanamıyorum
En umarsamaz halimle bile seni umursarken ben sadece öylece bakıyorum
üzgünüm canımı acıtıyorsun
ama sen canımı acıttıgını bile bilmiyorsun... |
|
|
|
« Son Düzenleme: Mayıs 26, 2009, 09:07:44 Gönderen: Buz_KaLpLi »
|
Logged
|
|
|
|
|
adres.gen.tr
Arama Motoru
Güzel Linkler Dizini
Senbul.com
Aşk