| Mayıs 18, 2009, 09:47:08 |
|
Buz_KaLpLi
|
 |
« : Mayıs 18, 2009, 09:47:08 » |
|
Dost musun ?

>Öyleyse canın canımdır... > >Aynan olmalıyım... >Yüzüne söyleyebilmeliyim her şeyi..sakınmadan, mertçe... >Hani bilirsin, esirgemem lâfımı, >Ne şekil gelirse, öylece... >Hazırım tüm içtenliğimle konuşmaya, >ama, s eni de dupduru isterim karşımda... > >Dostsan, >Gözlerimin içine baka baka yaka silkebilirsin benden! >Ama arkamdan şikayetlenme! >Yiğit ol! Gerekirse yiğitçe azarla, çekinme! >Lâf değil ki, icraat beklerim senden! >Öyle bak ki, hislerini görebileyim... >Öyle hisset ki, güvenle bakabileyim... >Sevmem, gidenin ardından ağıt yakmayı! >Dil dönerken söylenmeli her şey... >Kulak duyarken anlatılmalı... >Göz bakarken bakmalıyım sana... >Can sağ iken sarılmalı... >Keşkelere meydan vermemeli hayatım, >Pişmanlıklarla yoğrulmamalı.... >Hayır! Dirime selâm vermeyen, >Ölüme de fazla yaklaşmasın! >Dostsan, ölmemi bekleme! >Haklıysam, yaşarken savun beni! >Yaşarken yanımda ol! >İnanmışsan bana, kimse çevirmesin seni yolundan! >Ve inanmamışsan, sakın bana rol yapma! >Her söylediğimi onaylaman gerekmez... >Her yaptığımı beğenmen de gerekmez... >Dostsan, rahatça eleştir, fikrini rahatça söyle, sıkılma! >Yadırgayabilirsin beni, >Ve ben de seni yadırgadığımda şaşırma... >Ama sakın kandırma, aslâ kabul edemem bil! >Her dediğini, her yaptığını hoş görürüm, ama, >Beni, bana sormadan yargılama! >Her yediğimiz aynı olmaz, >Her dakikamız birlikte geçmez... >Her güldüğünde gülmeyi garanti edemesem de, >Ağladığında seninle birlikte oturup ağlarım... >Belki her çağırdığında gelemem fakat, >Derdine ortak ararsan, yanında olurum unutma... >Ben de herkes gibi insanım elbet, >Ne göklere çıkar beni, ne de yerin dibine sok! >Benim zaten bir yerim var herkes gibi yer ile gök arasında... > >Dostsan, >Küçümseme, içinden de küfretme, >Sadece yalnızlığa kapıldığında değil, >Yalnızlık hissin yokken de ara sor >Sevgiyle, saygıyla ve huzurla gel sokağıma.. >Dinlenmek istediğinde, hiç düşünme, sana özel bir limanım, >ama... >Yorulduğum zamanlarda, >Dilediğimce ben de sığınabilmeliyim koylarına... >Seni bir çocuk kadar saf sevebilirim >Ve bir deli kadar art niyetsiz... >Uğruna seve seve hesabı şaşırırım... >Görmezden gelebilirim yanlışlarını... >Başkaları enayilik sayabilir, >Başkaları akılsızlığıma yorabilir, >Bunları dert bile etmem, ama, >Sen, aslında aptal olmadığımı, >Her an, tekrar tekrar hatırla! >Ve sakın beni aptal yerine koymaya da kalkışma! > >Seviyorsan, cimrilik etme sevgini söyle! >Muhabbetin varsa, yokmuş gibi yapma, >Hiç sevmediysen de, yılışıp durma! >Neysen, osundur zaten... >Kendin olmaktan korkma! >Kendin olmaktan kaçma! >Bil ki, sensin diye seni bırakmam, ama, >Ben olduğum için bırakırsan beni, >Yas da tutmam arkandan! >Bedel mi? >Ödeyemeyeceksen zaten çıkma yoluma! >İçten pazarlık edersen, ancak kendine edersin... >Kendince küser barışır, kendi kendini yersin! > >Dostsan, mevsimince yağ... >Kışsan kar ol, güzsen yağmur... >Soğuğuna, sıcağına, esip savurmana itiraz etmem, >Senden, ille de bahar olmanı beklemem, ama, >Dayanmalısın en şiddetli fırtınalarıma... >Belki de çok geldi bunca talep sana... >Hiçbir mecburiyetin yok, korkma... >Sana fazla geldiğim ilk anda, >Arkana hiç bakmadan, dönüp gidebilirsin... >Geçip gidebilirsin borçluluk hissetmeden... >Mutlaka bir açıklama da beklemem senden, ama, >Gerçekten gitmeye davranırsan bir gün, >Geri dönemeyeceğini de unutma! > >Dost musun? >Öyleyse, canın canımdır, >Yoluna baş koymaya hazırım ya, >Başını da yollarımda isterim, unutma!
|
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|