|
MasaL
|
 |
« Yanıtla #5 : Mayıs 13, 2009, 04:52:09 » |
|
BAHÇEDE
Damla, kendini tamamlayınca damlar.
Günlerin gecelere bağlanışında bir, Gecelerin günlere uzanışında iki, Birikmemi tamamlanmaktan koruyorum şöyle ki:
önce bir şeyler yitiriyorum, somut şeyler, Çakmak, tarak, kalem, çanta, saat, para gibi Önemsiz şeyler. Alışkanlığım tükenmiyor Biriktirmeyi sürdürüyorum gene, Usanmıyorum. Biçimler, renkler, şişeler eskiler. Unuttuklarımı saymıyorum çünkü unutmuyorum. Azala azala yitmekten Bir de bütünlenmekten ötede Hüzünlü bir gecikme içine dalıyorum Yalnız başıma Özel yoluma sapıyorum.. Seziyorum, Birileri özenle bana bakıyor. Uykum kaçıyor, ne iyi diyorum, Soyut şeyler karışıyor yaşantıma. Elimi kesiyorum, kan akıyor, Gizliden gizliye seviniyorum. Öyle yalanlar saklanıyor ki gözlerime Canım acıyor, Deliriyorum; Seviyorum neden sonra anlıyorlar Acı acı seviniyorum.
Gözüme ilişiyor, kulağıma ilişiyor, Görmemezliğe geliyorum, Duymamazlığa geliyorum, Düşünmüyorum, öteye itiyorum. Damlamıyorum.
(...)
Özdemir Asaf
ÇAĞRIŞIMLAR
Çok küçük bir yalanı Çok büyük bir orantıda Dinlediniz mi..
Çok büyük bir yalanı Çok yalın bir doğrultuda Söylediniz mi..
Gecikmiş bir gizlemi, Birikmiş bir özlemi Sakladınız mı..
Gelmeyecek bir gideni, Olmayacak bir nedeni Beklediniz mi..
Bir gerçeği erken, Bir açlığı tokken Anladınız mı..
Hep mi hep ölecekmiş gibi, Hiç mi hiç ölmeyecekmiş gibi Yaşadınız mı..
Yalanı sürmeye sürmeye, Yanlışı görmeye görmeye Sakladınız mı..
Doğruluğun yönünde, Doğruların önünde Aklandınız mı..
Ortamsız bir yaşamda, Yaşamsız bir ortamda Harcandınız mı..
Özdemir Asaf
DUYGUYA TAŞ
Duyguluysan işin zor, Yaşamda yeniksindir. Duyguluya sor, Ona aşkları da acı verir.
Hep bir karanlığa uyanır, yalnız; Düşleri gerçekleri, gerçekleri düşleridir. Aldatsanız, aldansanız, O hep bir karanlığa uyur gibidir.
Hiç ölüsü yoktur, Herkes, her şey anısındadır. Geleceği geçmiş'in gözünden okur; Hep bir yangının bacasındadır.
Gülerken bir düğündür, acı-son'lu, Aldatılara uğurlayan gelinlerini. Bir çocuk bahçesidir, renk-renk balonlu, Savaşlara uğurlayan bebeklerini.
Sinmiş her şarkıya, her uyanı'ya, uykuya, Ölümün yaşayan kardeşidir. Hep sezer, sezdikçe duyguluya Yengiler de hüzün gelir.
Özdemir Asaf
|