AŞK BAHÇESİ

Aşk bahçesinde esen şiddetli bir fırtına
Aşk bahçesinde yağan güzel bir yağmur
Onun sonrasında açan narin güller
Güllerin üzerinde ötüşen küçük bülbüller
O güzel çiçege ilanı aşk ederler
Sanmayınki onlar bizim gibi çekip giderler
Yüreklerindeki ateşi gerçekten severler
Bıkmadan usanmadan ölene dek beklerler
Sanmayın ki onlar bizler gibi çekip giderler
Aşk bahçesinde esen güzel bir samyeli
Aşkı yaşamanın burası tam yeri
Biten günler sanma ki gelir geri
Bu yolda durmak yok daim ileri
Bekliyor sonunda güzel sevgili
Tadına varmak için faninin elbet sevmeli
Mutluluk için mutlak sevdigin gelmeli
Sanmayın ki bu yoldan dönüş var geri

Aşk bahçesinde güzel günler var
Sanma ki sevip pişman olan var
Her yerde sevgiyi yaşatanlar var
Sevmeyip sevgiyi aglatan da var
Mutlaka ki bu aşkla aglayan da var

Aşk bahçesinde geçer tatlı günlerin
Bu bahçededir seni bekleyen sevenin
Faydası yok fanide inan ellerin
Yanacak kalpleri bir gün sevmeyenlerin
Sev kardeşim sende pişman olmazsın
Seversen bu şiire düşman olmazsın.....

  --------------------------

İŞTE ONLAR GÖZYAŞLARIM

şelale gibi dağılan sacların
yem yeşil gibi parlayan gözlerin
denizler gibi derin
okyonuslar kadar büyük aşkım
yüreğin yokluğla yok oluşum
her dakika seni arayısımla
hasret rüzgarları eser
vurur tenime
kuruyan dökulen yapraklarım
işte onlar gözyaşlarım

------------------------------


  SENİ SEVİYORUM ...


Seni Seviyorum
NEDEN Mİ?
Şafağın her söküşünde
Saçlarından hayata asılmamın tek nedeni sen varsın
Unutma! sana tutku halinde bağlanmam için
Milyonlarca sebebim var.
Şu çirkef dünyada tek parıltı sensin
Ünlü bir heykeltıraşın spatulasından çıkmış gibi
Fakatsöük bir parıltı değil
Güneşin tüm ışıklarını silik bırakan bir parıltı
Şu kuru ayazda içimi yakan bir volkan gibisin
Cayır cayır esiyorsun
Yüreğime işleyerek
Sonrada çekip gidiyorsun
Ne zaman yaktığını ne zaman geldİ
 
-------------------------------------------
NE GÜZEL

ne güzel değilmi
birini sevmek
ne güzel değilmi
ona bağlanmak
ne güzel değilmi kalbinde,yüreğinde onu taşımak
ne kadar kötü değilmi onu sevip ondan uzakta yaşamak
ne güzel değilmi onu hayal etmek
ne güzel değilmi onu şiir yapıp her an onunla yaşamak
ne bileyim hani için bir garip olluor ya hani gözyaşlarına boğulurda
yutkunamazsın
keşke yanımda olsaydımda ömrüm onunla
sona erseusi diye
ama sakin sen ağlama
sen sakın üzülme
sen sen ol sevdiğini asla her ne olursa olsun
bırakma...

----------------------------------

SEN


Sen gecelerimin umut ışığı
Sabahları doğan güneşimdin
Umutsuz günlerimde umudum,
Karanlığımı aydınlatan ışığımdın,

Şimdi bir kenarda gözlerimde yaş,
Kalbimde derin bir yarasın
Beynimde çözülemeyen bir düşünce,
Umutlarımda körelmiş bir yerlerdesin

Beynimde unutulmayan anılar,
Kalbimde hissedilemeyen bir hiçsin
Gecelerimde korkunç bir kabus
Geleceğimde sen umutsuz bir vakasın yar...
                                           
                                         Alıntı...

Yalansın Be Dünya...

Yalansın Be Dünya.. Şimdi bomboş bir mısrayım
Bembeyaz bir sayfada
Hiçbir anlam yüklemeden sırtıma
Bırakıp gidiyorum hayatı yaşamak isteyen dostlarıma

Tükenişlerimin son noktasındayım
Kanayacak bir yara daha kalmadı hayatımda
Acıtacak bir hatıraya daha yer kalmadı
Yeni bir sevdayı kaldırabilecek yürek kalmadı
Bir başka ele dokunacak el
Bir başka bedene sarılacak vücut kalmadı bende…

Dünya yalansın..yalansın be dünya..
Ne çok şey aldın götürdün benden
Gözümü açtığım ilk günden itibaren
Bebekliğimi çaldın benden
Çocukluğumu aldın benden
Gençliğimi aldın benden
Umutlarımı hayallerimi beklentilerimi çaldın
Her şeyimi aldında benden..
Beni bir alıp götürmedin kendinden

------------------------------

Çare Aradık Biçare Kaldık !

Her yeni gelene bir umut besledik
gelenin eskiyi aratacağını bilemedik
biz bu gönüle söz dinletemedik
çare aradık biçare kaldık

kimsenin sözünü dinlemedik
öğüt vereni önemsemedik
ölümü bile göze aldık
çare aradık biçare kaldık

neleri gördük neleri yaşadık
hiçbirinden ders almadık
her yenide bir yara aldık
çare aldık biçare kaldık

içimizdekileri kimseye söyleyemedik
gururumuzu yenemedik
biz acıdan vazgeçemedik
çare aaradık çare biziz bilemedik-----------------------------

BaNa SeNi UnUtMaNıN yOLuNu SöYLeYeBiLiR mİsİn

gözlerini ve gözlerindeki o sevgiyi
bana yazdığın sözleri
bana yaptığın o resmi
unutmanın yolunu söylebilir misin?
ikimiz için çalan şarkıyı
veya bizi anlatan şarkıları
şiirleri,resimleri
bana bunları unutmanın
nasıl olcağını anlatabilir misin?
herşeyden önce seni bu kadar severken
bana seni unutmanın
YOLUNU SÖYLEYEBİLİR MİSİN???!!!
-------------------------------------
YiNe SeN GeLDiN

Yine o gün geldin aklıma
Elime kağıt kalem aldığımda
Satırlara ilk başladığımda
Gözlerimden iki damla yaş aktığında

Yine sen geldin aklıma
Şiirime başladığımda
SENİ SEWMİYORUM yazdığımda
Yine sen geldin aklıma
Gözlerimden iki damla yaş akıttığımda..

Yine geldin ya geldinde girdin ya aklıma
Haykırmak istedim dağlara taşlara
Yapamadım her ne haltsa
Yine lanet ettim kara bahtıma

Bu son satırlarım sana
Sakın bakma bana
Sakın !!
Ben yine o karanlık sokakta
Yalnız başıma..
..

Alıntı...

AYRILIĞIN İLANI



Gidiyor musun diye sorma bana.
Gönderen sensin.
Ne terk etmeyi istedim seni,
Ne de daha yaşamadığımız bu aşkı toprağa gömmeyi.
Senin kadar öfkeliyim ben de.
Senin kadar endişeli...

Bir dokunuşunla bin kenti yıkacak güç verirdin bana
Ama inandıramadım seni.
Sen, sorgularken beni kafanda
Ben, gözlerinin içine bakıyordum kuşkuyla.
Bir tek sözün bağlardı beni sana,
Oysa sen hep susmanın koynunda.

Aşkın içine bir kez girdi mi kuşku,
Teslim alır bedenleri de.
Sütten çıkmış ak kaşık değildim
Ama yalanı sokmadım iki kişilik dünyamıza.
O dünya ki bazen minicik bir odada
Bazen kentin ortasında şekillendi.
Nasıl da güzeldi...
Zaten varsın diye her şey güzeldi ama
Sen buna inanmadın. Ah bu sorular...

Yaşamak varken sevdayı delice,
Niye boğarız sorularla?
Nasıl ikna edebilirdim seni?
Ben, aşk dedikçe sen, dur dedin.
Ben, seninleyim dedikçe
Sen, hayır dedin.
Zaten az konuşan sen
Olumsuz ne kadar sözcük varsa
Bulup çıkardın ortaya.
Bense hiç bir şey diyemedim.

Ne kadar zarar vermişim sana meğer.
Nasıl değiştirmişim seni.
Oysa hiç böyle düşünmemiştim.
Kimseye zarar vermek istemem ben.
Kimseyi olduğundan farklı bir hale getirmek istemem.
Ama öyle oldu işte.
Demek ki; gitmelerin zamanı şimdi.

Çocukluğuna sığınır atlatırsın bu acıyı.
Ne sevişmelerimiz kalır aklında, ne sevda sözlerimiz.
Rahat değilim diyordun ya, rahat ol artık.
Gülüşlerini saklaman için bir neden kalmadı.
Tedirginliğinin sebebi de kalktı ortadan.

Biliyor musun bir tanem!
Gidişim yürekten değil, zorunluluktan.
Sanma ki, bu toy sevdayı başka kimliklere taşırım.
Sanma ki, benden sakladığın gülüşleri
yalancı yüzlerde ararım.
Seni de götürürüm yüreğimde.
Her zaman yokluğunu taşırım.

Bulup, bulup kaybettim seni bebeğim.
Ne yazık ki, tozduman edemedim kuşkularını.
Ne yazık ki, kalamadın bana.
Öpücüğümün kokusu kalacak kapının eşiğinde.
Kokladıkça; bizi bir yanlışa mahkum ettiğini anlayacaksın. [/font]
 

 

AyRıLık dA ßiTmeLi

Ayrılmamız neyi değiştirecek, ayrılık yüreğimden silip
atabilir mi seni derdin. Kimbilir..

Bu sana son yazışım.
Sözcüklere yüklemeye çalıştığım duygularım,
beyaz kağıtların keskin kenarlarıyla nasıl da parçalanıyor böyle.
İlk kez yazmak böyle zor, anlatmak bu kadar olanaksız.
İçimde çağıldayan herşeyin, sana doğru aktığını duyupta bunu anlatamamak.. Ne acı.

Oysa, seni her düşündüğümde, sesim, zamanın ve mekanın olmadığı görünmeyen
ince ipeksi bir yolda ilerleyip kulaklarına akmadı mı.

Her düşündüğümde seni, yapmam gereken sadece izlemekti.
Ruhumun sana akışı, o hızlı ama bir o kadar yavaş, delice ama bir o kadar sakin,
coşkuyla ama nasıl huzurlu bir çağlamaydı onların hepsi.
Hemen duyardın, büyük kalabalıklarda, iki kişilik yalnızlıklarda,
yada gözlerin maviliklere kilitlenmiş.. Duyardın.

Hala duyuyorsun. Şimdi, şuan, seninle konuşurken, ruhunda geziniyorum yine.
Baktığın yerden uzaklaşan bakışlarını, o kimselere hissettirmediğin
bir anlık dalgınlığı, sadece anın yakaladığı o ince sızıyı.. Kapa gözlerini..

Sen hep duyacak mısın beni, ben hep anlatacak mıyım. Bilmiyorum.

Ama, madem ayrılanlar hala sevgili, ayrılanlar hala sevdalı, bu ayrılıkta bitmeli..

Ayrılık.. Ne çok korkardık bu sözcüğe yüklenen anlamdan.
Oysa şimdi anlıyorum ki, ayrılığın kendisi değil, ayrılmakmış asıl zor olan.
Ayrılmayı başarana kadar yaşanılanlar, o kanatan acıtan korkulu bekleyişler..
O kopuşu yaşamak, artık başka biri değil, sen olan o varlığı olduğu yerden çıkarmaya çalışmak,
ağlayarak git artık içimden diyebilmek, ama daha derken pişman olup hayır kal ne olur diye yalvarmak..
Ne kadar zordu mabel.. Öyle içimdeydin ki, seni ordan çıkarmak kendimi paramparça etmek demekti.

Ayrılık.. O kanlı zafer.. Şimdi paylaştığımız işte bu.
İçimizde o boşluğun büyük acısı yüzümüzde birbirimizin kanı var hala..

Sevgilim,
Sevgilim diyorum son kez sana. Bir daha demiyeceğimdendir bu, ve bir daha yazmayacağımdan.


AyRıLık dA ßiTmeLi

Alıntı...

Bu işLer internet bağLantına benzer
Bi koparsa kaLırsın ortada